وقتي توي كلاسي ميشينم كه روي تخته اش به جاي آمار و ارقام رياضي،پر از شعره؛خودمو خوشوقت ترين موجود[ از جمادات و دوزيستان و خزندگان بگير تا سخت پوستان و نرم تنان و پستان داران] تمام اعصار مي دانم! گاهي چنان جو گير ميشم كه دلم مي خواد ميز و صندلي و حتي دختراي كلاسو يکجا بخورم!!! و هميشه درس كه تمام مي شود من چيزي ياد نگرفته ام!!!
